Canım kızımın bana duyguların en güzeli , anneliği tattırdığının 5. yılına girdik bugün.
Nice yıllarımız olsun diliyorum, geri dönüp baktığımda yüzümde tatlı tebessümler oluşturan.
Seni seviyorum canım kızım !
23 Mayıs 2011 Pazartesi
18 Mayıs 2011 Çarşamba
BALÇIK
Bir Seçim ucuzluğu almış başını gidiyor. Ağzından köpükler saçarak konuşan liderlerin karşısındaki- ler onlardan da beter kudurmuş alkış tutuyor. Tv görüntüleri karşısında bir an galadyatörleri seyreden ve alkış tutan insan manzaraları geldi yüzyıllar öncesinden . Dar ağacına asılacak insanları seyretmek için meydanları dolduran insanların aldığı hazzı gördüm gözlerinde. Acı ve orgazm karışımı bir hissiyat ile olan biteni seyreden insanoğlu. Onların aldıkları zevk karşısında partnerini daha da coşturmaya çalışan partner edasının oluşturduğu zeminsizlik, seviyesizlik ve alaturka taktikleri kaset savaşlarıyla daha da ayyuka çıkmış durumda. Yaşadıkları ülkeyi cennete çevirme vaatlerinin ümitleri kalmamış insanlar üzerinde hiç bir etki yaratmayacağını bilenler , ülkeyi koca bir arenaya çevirme hususunda ant içmiş gibiler. Dallas dizisiyle cinselliğin entrikayla bulaşmış yüzü ile tanışan Türk toplumunun o yıllardaki naif ve bakir halini özlememek mümkün mü? İnternete düşen görüntüler, gizli çekim, kaset görüntüleri izleyenleri doyurmuyor artık. Daha fazlasını isteyecek , gün geçtikçe bu arzu daha da kamçılanacak giderek . Belden aşağı toplum haline gelmenin yarattığı seviyesizliği yukarı çekme çabaları hiç bir işe yaramıyor. Çığ aldı başını gidiyor; önüne geleni kendine katarak ..
Zerafet ile buluşan cesareti , aklı , fikri , çabayı; meydana gelen sonuç mağlubiyet bile olsa ayakta alkışlayan toplumlar için yarınlar bir muamma değildir. Yuhalama, iftira, hakaret, sövme recm ile harmanlanmış savaşların ne galibi ne de mağlubu bellidir. Kaybeden sadece toplumun kendisidir.
13 Haziran sabahı yeni bir Türkiye'ye uyanmayacak kimse. Hiç bir şey bir önceki sabahtan farklı olmayacak. Kirlendiğini farkedebilenlerin çabası ve pişmanlığı bile yetmeyecek; geri dönüşü yok yaşanılanların. Taziyeler sunulur !
14 Nisan 2011 Perşembe
İLK
Böyle miydim ya ben ! Annem beni kapıdan her geçirişinde bir sürü tembihleri de yanıma eklerdi. Yapabileceklerim çoktu ve sanki zamanım pek azdı. Parçalanan dizlerimi pansuman yaptırdıktan sonra aynı hız koşmaya devam eder, denizde kimsenin göremeyeceği kadar açılır, kulaklarım patlama sinyali vericeye kadar dalar, paraşütle atlar, sarp kayalara tırmanır, uçurumlardan korkmazdım. Canım yanmazdı; erkek Fatma lakabının şubesiydim adeta. Doğuma girerken dahi lunaparka gider gibiydim. Dim..dim..dim. Dili geçmiş zaman. Evet geçmiş zaman.
Şimdi , aynı operasyonu daha önce iki kez geçirmiş olan ben üçüncüsü için ilk kez tedirginlik ve sıkıntı hissetti. Kolay itiraf edemese de ilk kez korktu ,endişelendi ve düşündü. Ben bu bene hiç alışık değildi ve yeni tanışmıştı. Hiç ama hiç hoşlanmasa da bu ben yeniydi ve ona aitti. Merhaba demekten ve kabullenmekten başka yapabileceği birşey yoktu.
Hastaneye gidildi. Doktorla konuşuldu ve işlemin yapılacağı yere inildi. Hemşire gidelim dediğinde kocaya bakıldı " O da gelemez mi ? " denildi. Şimdi doğuma bile eşler alınırken benimkinde niye olmasındı. Ama cevap olumsuz olunca kocaya bir daha dönüp bakılmadan kapalı kapıya yönelindi. Baksam buğulanan gözlerde hazır bekleyen yaşlar düşebilirdi. Böyle miydi bu kadın ya ! böyle miydi ? Anne olmakla yumuşayan bu kalp ve ruh bir daha eski haline dönemezdi. Anlaşıldı ve kabul edildi. İtiraz etmenin manası yoktu. İlk defa yavrusu için endişe ve kendisi için korku hissetti; tıpkı annesinin kendisi için hissettikleri gibi . İlk kez keşfetti.
9 Nisan 2011 Cumartesi
AYLAR SONRA..
Evet aylar sonra bakmaktan bıktığım , açılmayan ve koskoca kırmızı bir yazıyla "mahkeme kararıyla kapatılmıştır " yazan bloğum açılmış. Ne sevindim anlatamam. Yazı yazmanın ötesinde yazılarını merakla beklediğim bir sürü arkadaşım var benim. Hepsine kavuşmuş oldum çok şükür !
HERKESE MERHABA !!! demek istiyorum ayrı ayrı, kabul ederseniz...
7 Mart 2011 Pazartesi
20 Şubat 2011 Pazar
OFF 2
Bundan bilmem kaç ay evvel yine bir pazar koca bir OFF çekmiştim sizlere. Şimdi yine içimde koca bir off var. Dün sabah Hati elinde bavulu gözünde yaşı ile çaldı kapımızı; " bitti" diyerek. Omzumda içinde kalan yaşları da akıttıktan sonra biraz daha rahatladı. Dışarı attık kendimizi. Gidilecek en iyi yer olarak da yakınlardaki bir alışveriş merkezini seçerek. Balkız olmadan önce soğuk hak getire idi. Şimdi kapalı yer mucidi olup çıktık. Reis, yeni fırın diye tutturdu; koca alışveriş merkezindeki Elektro World'u bulamayınca çocuklaşıp hadi gidiyoruz dedi. Balkız elimde Reis önümde ben iki çocuklu kadın ruhiyatında, cinler tepemde !! Bu sefer başka bir kapalı mekana uçuş yaptık. Reis hemen fırınların yanına; kaptı eline koca bir fırın yapacağı yemekleri ve böreklerin hayaliyle coştu. Benimde içimde coşmuş koca bir OFF ile peşinde..
Bu sabahta aynı OFF içimde daha büyük ve çöreklenmiş bir halde..Çıkalım bakışlarını anlayan Reis hemen pencereyi açtı "baaakkk ne kadar soğuk, donarız" . Dedim çıkalım, boğaza gidelim hatta dingil nereye dönerse oraya; yemek yiyelim avarelik, serserilik yapalım hatta ......." .Reis korktu benden ve ben de var olduğu çok açık potansiyel serserilik hallerinden. Cevap "Cıııkkk!"
Balkız Hati ile masal seansında,Reis belgesel kanal turlarında, ben se evrak çantası içerisinde beni bekleyen dosyaları elime almamak için bi mutfak bi tuvalet arasında dolanmakta.. Bir OFF çeksem karşıki dağlar duyar mı desem , valla Moskova'dan bile duyulur da ....ne yazar !
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
